ΚΛΕΙΝΟΝ ΑΣΤΥ

Εκτός από το γεγονός ότι αυτό το μπλογκ έχει εξελιχθεί σε πωρωμένο ποδηλατικό ημερολόγιο, υπάρχουν κι άλλες ενδείξεις, ότι έχω ποδηλατοπωρωθεί. Αν είμαι κουρασμένη, βιαστική και με περιμένει δρόμος, παραταύτα κοιτάω τα μηχανάκια με πλήρη αδιαφορία, και δεν σκέφτομαι, α, καλύτερα θα ήταν να πήγαινα τώρα με μια μηχανή, αντίθετα μου έρχεται ναυτία στη σκέψη αυτή, καθώς και φρίκη αναμεμιγμένη με αίσθημα ασφυξίας στην πιθανότητα να μπω σε αυτοκίνητο ή μέσο συγκοινωνίας, τότε αυτό είναι ένα σοβαρό σύμπτωμα, ότι η ποδηλατομανία μου έχει φτάσει στον μυελό.
Ένα καταπληκτικό ηλιοβασίλεμα πέρα απ΄την Ιπποκράτους χθες ποιος το είδε; Ποιος πηγαίνει για καφέ και αφήνει το όχημά του δίπλα, όχι σαν εμπόδιο αλλά σαν στολίδι; Ποιος φθάνει σε είκοσι λεπτά σε έναν προορισμό που με ταξί θες τρία τέταρτα, και αν το βρεις αμέσως; Ποιος δεν ενδιαφέρεται για απεργίες, ωράρια και μπλόκα; Ποιος χαίρεται την ομίχλη, ποιος νιώθει τη δροσιά πηγαίνοντας παράλληλα στο Πρώτο Κοιμητήριο επιφανών και αφανών, ποιος βλέπει την Ακρόπολη εκτός απ΄τους τουρίστες, ποιος ακούει τα τριζόνια;
Πάνω στο ποδήλατο μπορώ να χαμογελάω μέσα στην κίνηση και οι καθημερινές μου διαδρομές να είναι σαν κυριακάτικος περίπατος σε μια πόλη, της οποίας η ομορφιά έχει σκοτιστεί από τον θόρυβο, την ασυδοσία και το άγχος.
Καλημέρα καλημέρα!

6 σχόλια:

faraona είπε...

Π Ο Ι Ο Σ????
Η Κοκό και οι συμπαραποδηλατούντες αυτήν!!!!
Τυχερούλα!


φιλι

Ποδηλάτρης είπε...

Το καλύτερο όλων όμως έιναι το βλέμμα των άλλων.. άλλος σε κοιτά με θαυμασμό, άλλος σε κοιτά και κουνάει το κεφάλι του προφανώς σκεπτόμενος.."έεε ρε τρέλα που κουβαλάτε!!!" άλλος σε κοιτάει με ζήλια και άλλος δεν σε προσέχει καν. Μια φορά που κάναμε βολτίτσα σε ένα κοντινό πάρκο με κάποιους άλλους τρελοποδηλάτες ένας νεαρός με ρώτησε: "κοπελιά πού τα νοικιάζουν;"

Τα φιλιά μου!

exofthalmi είπε...

....Πρεπει να βρω παλι τη χαμενη συνταγη για τηλεμεταφορα...που την εχω βαλει....που την εχω βαλει....α, ναι! στον απαυτον μου!

Roadartist είπε...

Εντάξει.. Μόνο που στα 2 εξής "Ποιος χαίρεται την ομίχλη, ποιος βλέπει την Ακρόπολη εκτός απ΄τους τουρίστες, ποιος ακούει τα τριζόνια;", τα νιώθω και εγώ περπατώντας την Αθήνα!

Μόνο που τις τελευταίες φορές που περπάτησα στο "παράλληλα στο Πρώτο Κοιμητήριο επιφανών και αφανών" δεν είδα δροσιά, αλλά κατουρλιό να βρωμάει!! Αλήθεια.. :(

Λοιπόν αντε πάντα καλή διάθεση!

Λασπολογος είπε...

είναι πια θέμα χρόνου...

να σε πετύχω...

έχεις στοχοποιηθεί πλήρως...

μήπως κατά τύχη ξέρεις μία γκόμενα κάθε Πέμπτη κατά τις 12.30 π.μ στην Ηρώδου του Αττικού με Βασ.Σοφίας με ντουντούκα κάτω από την Ισπανική Πρεσβεία τι φωνάζει...;;;;

Πιθανώς σε λίγο καιρό να τα λέμε και ποδηλατικώς....

Coco είπε...

@faraona: "συμπαραποδηλατούντες" (ω!) και λοιποί ρομαντικοί! πολλά φιλιά!

@Ποδηλάτρης: στη στοά του Ατσάλου δεν του είπες; καλά, πολλοί κοιτούν με ένα βλέμμα περιέργειας ανάμικτο με οίκτο! αλλά οι πιο επικίνδυνοι είναι εκείνοι που δεν προσέχουν καθόλου και περνούν το δρόμο κοιτώντας αντίθετα στη ροή του ρεύματος!! έλα, φιλιά!

@exofthalmi: και γω εκεί την έχω, αλλά πού θες να πας; στο παράλληλο σύμπαν μου;

@Roadartist: πριν πάρω το ποδήλατο περπατούσα ώρες, τρέλα σου λέω!
Αυτά που γράφω είναι εντυπώσεις επί ποδηλάτου εν κινήσει, ο κόσμος που πηγαίνει με διάφορα μέσα βιάζεται, έχει συνήθως μια άτονη ταλαιπωρημένη φάτσα, σαν αυτή που περιέγραφες στο ποστ σου για το άγχος! Λοιπόν, για το κατρουλιό δίκιο έχεις, με χτύπησε μια φορά, μόνο που ευτυχώς είναι κατηφόρα και έφυγα σπιιιιν! Χαχαχα ανέφερα μόνο το ειδυλλιακό κομμάτι, τα άλλα τα ΄χα ξεχάσει!

@ Λασπολόγος: "στοχοποιηθεί", χαχαχα είμαι κινούμενος στόχος! Πέμπτη 12.30 δεν ξέρω τι γίνεται στο κέντρο! Αυτήν την ανακοίνωση περί ποδηλάτου να τη δέσω κόμπο;