ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΔΙΠΛΟ ΣΚΕΤΟ!

Κάτι γίνεται μάστορα... εντάξει, βίδωσα και λάδωσα κι έκανα τα πρέποντα στο κόκκινο ποδηλατάκι, να ΄ναι έτοιμο για αύριο. Κι αφού έχω τελειώσει με κάτι βαρετά που μου κλείσανε όλο το απόγευμα, είπα να φιλοτεχνήσω μια ανάρτηση, να μη δώσω σημασία στο κεφάλι μου, που λέει τα δικά του, και για περισσότερη έμπνευση άνοιξα το ράδιο...ζαλάδα εδώ, ζαλάδα εκεί, άφησα κάπου τη βελόνα και μετά από λίγη ώρα συνειδητοποίησα πού! Σε καφροσκυλολαϊκά άσματα, θρήνοι, βαριά, ασηκώτου... αυτά θέλει ο εγκέφαλός μου τώρα!
Με το χτύπημα άλλαξε η συχνότητα! Όχι πια ποιοτικά! Όχι κουλτούρα και διανόηση! Βαριά και καψούρικα, απ΄αυτά που πρέπει νά ΄χεις πιει ένα μπουκάλι ουίσκι, για να τ΄ακούσεις. Δηλαδή, έκανα κεφάλι πια και ακούω μόνο βαριά λαϊκά!
Για του λόγου το αληθές, τί ακούω τώρα; Είσαι εφιάλτης που με κυριεύει, σ΄αγαπώ κι ας είσαι μαύρη συμφορά... Και πιο πριν; Πάλι με άφησες απέξω, μέσα στο αυτοκίνητο κοιμήθηκα... Αμ, το άλλο; Έχω έναν άσσο στο μανίκι, μωρό μου, εγώ είμ΄απ΄τη Θεσσαλονίκη! Πάει, σας λέω άλλαξε η συχνότητα!
Η αλήθεια η μαύρη είναι, ότι αυτό με τα σκυλοτράγουδα έχει ένα μικρό παρελθόν. Όταν είχα πάει στο νησί, ειδικά στην αρχή, δεν υπήρχε μουσική, έξω από κάτι αμανέδες τούρκικους, που έπιανα στο ραδιοφωνάκι, άντε και κανένας φίλος με λαπτόπ, κι όταν βγαίναμε, τα πίναμε με πέντε σκυλάδικα, τα ίδια και τα ίδια μέχρι το ξημέρωμα. Στην πρώτη μου επίσκεψη στην Αθήνα, είχα αφήσει ασυναίσθητα το ράδιο σε κάτι τέτοια επιπέδου, έρχεται η αδελφή μου, η οποία, είπαμε, είναι της Λυρικής, και βγάζει μια τσιρίδα, Κοκοοοοοό, τί ακοοούς; Όχι πως ενέκρινε ό τι άκουγα μέχρι τότε, ροκ και ηλεκτρονική και κάτι άλλα ψαγμένα, κι από λαϊκά επιλεγμένους αοιδούς, αλλά με τα καψοτράγουδα το ακουστικό της τύμπανο ξεχείλισε... και της λέω, αυτά ακούω τώρα!
Θυμάμαι που τσακωνόμουν άσχημα μ΄έναν συμμαθητή μου στο Λύκειο, γιατί εκείνος άκουγε Καρρά κι εγώ Τρύπες. Εγώ του έλεγα, τι ΄ν΄ αυτός ο αναστενάρης, που ακούς, κι εκείνος έλεγε στους άλλους, μα δεν είναι δυνατόν, τι θα πει, η αγάπη είναι ένας σκύλος απ΄την κόλαση, αηδίες, αποτρόπαια πράγματα! Πάω στοίχημα, ότι από τότε που είχαν πρωτοεμφανιστεί οι Τρύπες, μέχρι τώρα, ο τύπος θα έχει γίνει ροκάς κι εγώ πια σκυλοφέρνω, ακούω βαρύγδουπα λαϊκά, ποιοτικά και μη!
Από ποδήλατο, νταλίκα, Αθήνα - Θεσσαλονίκη νυχτερινό, και στο παρμπρίζ χαϊμαλιά και κουρτινάκια! Η πόλη νύσταξε, και ονειρεύεται, ως το πρωί θα πούμε ό τι δε λέγεται, άδειοι οι δρόμοι και έν΄αστέρι, ότι ζητήσεις θα σου το φέρει...
Δεν είμαι καλά, μάστορα!

7 σχόλια:

Λασπολογος είπε...

sorry κοκό το έχω άσσο στο μανίκι...είμαι από Θεσσαλονίκη...θεωρείται grand σουξέ...

δε μπορεί έτσι απλά να το τοποθετείς με τα υπόλοιπα άσματα που αναφέρεις...

kwlogria είπε...

Χαχαχαχαχαχα θεάαααα!!!! Θεά είσαι ρε θεά!! Κι ότι σε φτιάχνει είναι καλό, αλλά να μην το βάζεις πολύ δυνατά, σκέψου και τους γείτονες, ε;; Επίσης, πάρε με μαζί σου στην νταλίκα σε παρακαλώ!! Εσύ θα τραγουδάς και γω θα βρίζω!!! Φανταστικά!!!!

exofthalmi είπε...

η kwlogria απο πανω εχει ενα Α δικιο. Το Β δικιο, λεει οτι καθε φαση πρεπει να περνιεται και ολα καλα ειναι. Κοκο μη τρεχεις!

faraona είπε...

To βλέπω ,το βλέπω.
Μια ψιλομπερδεψουρα διακρινω...

Ο μάστορας.

quartier libre είπε...

@ Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά
τριγυρνάνε οι νταλίκες στην Αθήνα
στα λιμάνια στους σταθμούς στην αγορά
ότι ψάχνεις στην ζωή να βρεις ξεκίνα

Σ' έχω δει πολλές φορές να τριγυρνάς
στον λαβύρινθο της πόλης σαν χαμένος
το σακκάκι σου στον ώμο να κρατάς
και όλους όσους δεν θυμούνται φορτωμένος

Σα σκηνές από ταινία προσεχώς
μοιάζεις μέσα στις στροφές αυτού του νόστου
δυό γενιές χαμένες πίσω δυστυχώς
κι η Αθήνα μια μητρόπολη του νότου


μάστορα,
γουστάρω άσμα ατε λείωτο !

Coco είπε...

@λασπολόγος: η σειρά των ασμάτων ήταν επιλογή του DJ! Τώρα μόνο ένα γκραν σουξέ υπήρξε, υπάρχει και θα υπάρχει: εγώ δεν πάω μέγαρο θα μείνω με τον παίδαρο! Ριτάρα..

@kwlogria: απαπα γριά γυναίκα να βρίζεις σαν νταλικιέρης χαχαχαχα!

@exofthalmi: άστα σήμερα σιχάθηκα τα φορτηγά και τα ψυγεία, διαδήλωση είχανε μεσημεριάτικα και κουβαλάγανε σίδερα και παλούκια στο κέντρο, ώρα αιχμής και απεργία, φτ...

@ faraona: σωστός μάστορα! κεφαλόποδο έχω γίνει, δηλαδή λειτουργώ με τα πόδια

@quartier libre: υπόκλισις!

Sulpice είπε...

Συμμερίζομαι αυτή την μετάλαξή σου. Θέλω να σου υπενθυμίσω και άλλα ηρωικά άσματα του τύπου:
* Το πε το πε ο παπαγάλος, ότι σ΄αγκαλιάζει άλλος...
* Μείνε μαζί μου έγκυος είμαι πολύ φερέγγυος...
* Εγώ θέλω στον άντρα, να τρέχουνε στο αίμα του χίλια Βιάγκρα (αν θυμάμαι καλά) κτλ. κτλ. κτλ....
Τη σακουλεύτηκες μαμαζελίτσα;