ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ


Συνεχίζοντας ακάθεκτα το καλοκαιρινό διάβασμα χωρίς να υπολογίζω την λίστα βιβλίων του Μπάκιγχαμ, όπως κάνει η βασίλισσα της Βρεττανίας every summer, άρχισα να ροκανίζω την στίβα των βιβλίων που μού δάνεισε η Sulpice, και διάβασα κατά σειρά εμφανίσεως το Αχ, αυτές οι βασίλισσες! του Χρήστου Ναούμ και το Παλιά, πολύ παλιά, του Πέτρου Μάρκαρη.

Οι βασίλισσσες διαβάζονται άνετα, έχουν χιούμορ μπλεγμένο με τραγικές καταστάσεις και ευφάνταστα περιστατικά, μόνο που με κούρασαν κάποιες επαναλήψεις στην ανάλυση της ψυχοσύνθεσης των ηρώων. Αλλά είχα την αίσθηση σαν να τους είχα γνωρίσει προσωπικά, καθέναν με το πάθος του, και θα ήθελα να δω αυτό το βιβλίο σε σίριαλ ή ταινία.

Για ταινία προσφέρεται και το αστυνομικό του Μάρκαρη, που εκτυλίσσεται στην Πόλη. Όμως για να γυριστεί ταινία, θ΄ανοίξουν διμερή και διεθνή ζητήματα... Ο Χαρίτος κι ένας Τούρκος αστυνομικός στα ίχνη μιας γριάς από τον Πόντο, που αποφασίζει να ξεκαθαρίσει παλιούς λογαριασμούς προσφέροντας εκπληκτική χειροποίητη τυρόπιτα, με την οποία στέλνει άλλους στον κήπο των απολαύσεων του Αλλάχ κι άλλους (με την προσθήκη στα υλικά παραθείου) στο πυρ το εξώτερον. Δεν λέω περισσότερα για να μην χαλάσω το σασπένς! Μού άνοιξε και η όρεξη πάλι να πάω στην Κωνσταντινούπολη... και να διαβάσω σχετικά.

Το τρίτο βιβλίο το άρχισα σήμερα κατά τις εφτά τ΄απόγευμα, πάνω που άστραφτε, μπουμπούνιζε κι ετοιμαζόταν για νεροποντή. Το ανοίγω και διαβάζω την πρώτη φράση: "Ένα υγρό αυγουστιάτικο απόγευμα...". Αμέσως μεταφέρθηκα στο Παρίσι, πλέον η υγρή ζέστη του δωματίου μου παρέπεμπε στην αίσθηση της ατμόσφαιρας του παρισινού μετρό μια βροχερή μέρα. Άναψα ένα τσιγάρο και διαπίστωσα, ότι λόγω της έντονης υγρασίας είχε διαφορετική γεύση. Διαβάζω λοιπόν την ιστορία της Δεσποινίδος Βικτορίν, γνωστής ως Ολυμπιά, στον πίνακα του Εντουάρ Μανέ, από την Debra Finerman.

4 σχόλια:

kwlogria είπε...

Εγώ πάλι, όπου πάω, τραβάω πόσα βιβλία και τα φέρνω πίσω αδιάβιαστα γαμώ το φελέκι μου. Κι εδώ, αρχίζω ένα, ξεχνάω μετά τι διάβαζα, άντε πάλι πίσω, με καταλαβαίνεις, ταλαιπωρία. Πρέπει να συγκεντρωθώ, δε γίνεται. Θέλω να διαβάσω λέμε.

Κοκό είπε...

@Κwlogria: κι εσύ φετιχίστρια βιβλιοκουβαλήτρα...κι εγώ γαμώτο...

abttha είπε...

καλημέρα
γράφαεις πολύ ωραία, διάβασα με πρωινιάτικη άνεση το θησείο σου, τις τουαλέτες του, τα σκυλακια του, τα βιβλία σου...
εγώ νηστεύω από βιβλία εδώ και κάμποσους μήνες, σαν να κάνω αποτοξίνωση ένα πράμα.
λίαν προσεχώς τελειώνει η αποτοξίνωση,,,

καλή μου γατούλα, από την ηλιούπολη είσαι; και συνεχίζεις να έχεις νταραβέρι με εκεί;

Κοκό είπε...

@abttha: Επειδή πρόσεξα ότι έχω μια καταπληκτική ομοιότητα με τα αιγυπτιακά ειδώλια γατών από μαύρο γρανίτη κι επειδή στην Ηλιούπολη, πόλη του Ρα υπήρχε ναός της Γάτας υποθέτω βάσιμα ότι κατάγομαι από κει! Για τα βιβλία: είναι θέμα όρεξης! Όπως και η κολοκυθόπιτα!