ΣΤΗ LOGGIA ΤΗΣ ΑΝΘΙΣΜΕΝΗΣ ΠΑΣΧΑΛΙΑΣ

Τυχαίνει να έχω συνδέσει άρρηκτα πολλά βιβλία με τον τόπο, όπου τα διάβασα. Αυτό το σκέφτηκα σήμερα, που λόγω ψύχρας υποχρεώθηκα το απόγευμα να μπω μέσα να συνεχίσω το διάβασμα. Μ΄αρέσει πολύ να διαβάζω έξω. Τουλάχιστον πάνω στον χάρτη της Αθήνας, μπορώ να σημειώσω με ακρίβεια μια λογοτεχνική τοπογραφία. Ο Χεμινγκγουέι από το Κιλιμάντζαρο βρέθηκε στο λόφο του Στρέφη. Ο Θουκυδίδης στην Ακαδημίας. Ο Ντοστογιέφσκυ κι ο Ουγκό στον Λυκαβηττό. Ο Κάφκα στα Εξάρχεια. Ο Έλιοτ, η Σαπφώ κι ο Πολύβιος στο Πεδίον του Άρεως. Ο Μακρυγιάννης στο Σύνταγμα. Ο Φλομπέρ στον Κεραμεικό. Η Αχμάτοβα στο Θησείο. Η Μποβουάρ κι ο Λάβκραφτ στο Ζάππειο. Ο Κέρουακ ...στο δρόμο!

Στον Εθνικό Κήπο υπάρχει ένα σημείο πολύ ωραίο την άνοιξη, όταν ανθίζουν οι πασχαλιές. Το έχω ονομάσει η λότζια της ανθισμένης πασχαλιάς, διότι μια πασχαλιά περιβάλλει ένα παγκάκι. Είναι πιο ήσυχο σημείο για ραντεβού, απ΄ό τι στις πάπιες! Εκεί μια φορά διάβαζα, και πέρασε ένας περίεργος μακρυμάλλης με άσπρο πέτσινο σακκάκι με κρόσσια, άσπρο παντελόνι κι άσπρες καουμπόικες μπότες και με ρώτησε, Αre you studying or just reading? Απλώς διαβάζω, του λέω. Ω, όχι, μου λέει, μου φαίνεται πως μελετάς! Ω, όχι, του απαντώ, μου φαίνεται πως φοβάσαι τα χοντρά βιβλία!

Στο Λυκαβηττό μπερδεύτηκα με τους Πολωνούς. Δυο οικογένειες Πολωνών, που είχαν ρεπό, εννοούσαν ν΄αφήσω τα βιβλία και να πιω μαζί τους λευκό κρασί με σόδα! Αλλά όταν πίνουν οι Πολωνοί δε σταματάνε, παρά μόνον άμα τελειώσει το καύσιμο. Κι όταν σε κερνάνε, δεν γίνεται να πεις όχι, προσβάλλονται! Το αναμενόμενο αποτέλεσμα ήταν να τραγουδάμε φάλτσα πολωνέζικα τραγούδια και να μας κοιτάνε οι νηφάλιοι που πέρναγαν κάνοντας τζόκινγκ. Κι αφού πια άδειασαν οι νταμιτζάνες, γυρίσαμε σπίτια μας στουπί όλο χαρά στις πέντε τ΄απόγευμα!

Άλλη μια φορά στου Στρέφη συνέβη μια σύμπτωση. Ένα διάστημα πήγαινα εκεί καταμεσήμερο, ντάλα. Διάβαζα τότε τον Ρωμαίο και την Ιουλιέττα. Λίγο πιο πέρα στο θεατράκι ήρθε ένας μικρός θίασος, δυο τρεις νέοι ηθοποιοί και κάτι τεχνικοί, πήραν θέσεις ν΄αρχίσουν πρόβες, ακριβώς, τον Ρωμαίο και την Ιουλιέττα! Πάω λοιπόν, και κάθομαι πάνω πάνω, να παρακολουθήσω. Αλλά η Ιουλιέττα ήταν απελπισμένη, διότι ο Ρωμαίος δεν είχε έρθει για κάποιο λόγο! Υπήρχαν νεύρα κι η Ιουλιέττα θυμωμένη φεύγει κι έρχεται ψηλά στις κερκίδες. Φορούσε ένα φόρεμα άσπρο με ροζ σιρίτια και από την σύγχισή της ξήλωνε τη ζώνη, ενώ κάτω οι υπόλοιποι ψάχνονταν.
Τότε πηγαίνω μπροστά της παίρνω πόζα και μελοδραματικό ύφος και της λέω φωναχτά με στόμφο, ο Ρωμαίος, να ξέρεις, το μεσημέρι κρύβεται, και περιμένει το σκοτάδι, να ΄ρθει στα κρυφά! Τελοσπάντων, το κενό καλύφθηκε προσωρινά. Διάβασα τα λόγια του ... Ρωμαίου, μόνο που η πρόβα διακοπτόταν συνέχεια από τα γέλια! Κι έπειτα ο θίασος με τον ψευτορωμαίο και τους ηλεκτρολόγους πήγανε στα Εξάρχεια για μπύρες!

9 σχόλια:

faraona είπε...

Χαρτογραφεις τα προσωπικα σου αναγνωστηρια Κοκο μου κι ειναι τοσο ωραια ...γιατι μπορω να σε φανταστω μ ενα βιβλιο στο χερι,με το ποδηλατο παρκαρισμενο σε μιαν ακρη ,που να το πιανει ομως εστω η ακρη του ματιου σου...χαχαχα!
Και μ ολα αυτα που συμβαινουν γυρω σου και μοιαζουν με θεατρο του δρομου η με μια μονιμη εικαστικη παρεμβαση στα αδυτα της Αθηνας...

καλημερες
Δεν πιστευω να σε λενε Δημητρα?
Καλα,
οπως κι αν σε λενε χρονια πολλα.

Κοκό είπε...

Δημόσιοι χώροι - προσωπικά αναγνωστήρια!! Πρέπει να πω και τα εκτός Αθηνών! Για Κέρκυρα σου έχω Οδύσσεια στο αρχαίο με τα πόδια στη θάλασσα!
Ό, τι δεν καταλάβαινα, το έπαιρνε η θάλασσα και το ξανάφερνε!

Δεν με λένε Δήμητρα, αλλά θα πάω σε λίγο στην θεία μου την Δήμητρα που έχει και γενέθλια ο παππούς μου!

Χρόνια πολλά στις Δήμητρες και τους Δημήτρηδες!!! Και σ΄όλους τους υπόλοιπους!

MenieK είπε...

γεια σου Ρωμαίε του αυτοσχεδιασμού :-)

Κοκό είπε...

@ meniek: λέγε με έρωτα
και δε θα ΄μαι πια Μοντέγκος!

αθηνα είπε...

Κοκούλα καλησπέρα , να χαίρεσαι θεία και παππού και να διαβάζεις βιβλία , αφού σε ευχαριστεί , όπου κι αν βρίσκεσαι !! Φιλάκια

quartier libre είπε...

@ πρώτον
την περασμένη βδομάδα, έπεσα πάνω σε μιά ανθισμένη πασχαλιά !
απίστευτο μου φάνηκε !
τρελάθηκε ο καιρός,
τρελή πασχαλιά,
τρελή γυναίκα, να κόβει τρελή πασχαλιά...

δεύτερον
εξαιρετική η κίνησή σου, της απαγγελίας !
μου αρέσει κι εμένα να διαβάζω μεγαλόφωνα
κι όποιον πάρει ο χάρος :)

Κοκό είπε...

@ αθηνά: Ευχαριστώ, μου΄χουν πάρει το μυαλό τελευταία, προσπαθώ!

@ quartier libre: α! και σκεφτόμουν, θα γράφω για πασχαλιές και θα γελάει ο κόσμος, τέτοιον καιρό...αλλά κάτι δε μ΄αρέσει με το κλίμα!
συνήθως προτιμώ ν΄ακούω μια απαγγελία (είμαι ακουστικός τύπος) από την δική μου γαϊδουροφωνάρα!

quartier libre είπε...

@ ... "Για Κέρκυρα σου έχω Οδύσσεια στο αρχαίο με τα πόδια στη θάλασσα!"

κι εγώ μαζί, ανάμεσα θάλασσα και Δωρικό Άη Γιώργη :)

Κοκό είπε...

@quartie libre: ωραία, εσύ θ΄απαγγέλεις!! :)