ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!


Και ναι, Χριστός Ανέστη, και ναι, είναι Κυριακή του Πάσχα και τα μυαλά στα πιάτα! Να ζήσουν οι εορτάζοντες και οι μη εορτάζοντες την ονομαστική τους, όσοι ξέρω κι όσοι δεν ξέρω! Και γω, αφού είναι Λαμπρή, έβγαλα τη μαύρη κορδελίτσα απ΄το ποδήλατό μου για τον Vigor και θα βάλω μιαν άσπρη, γιατί τελοσπάντων ο Vigor έχει ένα συννεφένιο ελαφρύ ποδήλατο κι εγώ ένα σιδερένιο είκοσι κιλά συν κλειδαριές συν βιβλία και φέρνω βόλτες την Αθήνα, άδεια, ολόαδεια, τόσο άδειους δρόμους απ΄τον Δεκαπενταύγουστο είχα να δω, μόνο εγώ κι οι κλούβες!
Μα σε τόσο έρημους δρόμους, μου κακοφαίνεται να κυκλοφορώ! Δυσκολεύομαι! Εγώ ΄χω συνηθίσει κίνηση, καυσαέριο, χαλασμό, σλάλομ, μούντζες και βρισίδι! Τα ανακλαστικά μου πάνε να λειτουργήσουν, συνηθισμένα από την καθημερινή κίνηση, αλλά δεν συντρέχει λόγος να είναι σε τόση ετοιμότητα, ματαιώνονται, και με πιάνει εκνευρισμός! Δεν μου κάθεται καλά αυτή η πραότης! Χμ, δυο τουρίστες από δω, αχμ, ένα μηχανάκι αποκεί, αραιά και που κανένα ταξί ή λεωφορείο, κλειστά τα περίπτερα! Ε, όχι, δεν είναι η όψη της Αθήνας αυτή! Στην Αθήνα ταιριάζει το χάος, τέλος!
Να φανταστεί κανείς ότι μπορούσες να πας ανάποδα στα στενά του Θησείου και, παρότι υπήρχε κόσμος, να καθήσεις για καφέ, όπου ήθελες! Άφησα και το ποδήλατο χύμα και απλώθηκα. Μα πού βρισκόμουν; Στο ράδιο έπιασα γαλλικά τραγούδια, ξαφνικά αλλάζει η συχνότητα -εγώ ακίνητη- κι από το La Boehmeeeee... βρέθηκε στο Άιντε, ρούσσα παπαδιά! Προσγειώθηκα! Είναι Πάσχα! Ευτυχώς εκείνη τη στιγμή ακριβώς ήρθε η παρέα μου, που παρήγγειλε βυσσινάδες!
Κι αφού είναι Πάσχα, θάνατος στους κρεοπώλες! Πωπωπώ και τι έχω, τι να΄χεις, εφτά χρόνια πελάτισσα έχεις τη μάνα μου άθλιε Ιούδα, και της πούλησες λύκο ωμό γδαρμένο και μεταμφιεσμένο σε κατσίκι! Συν χοντροκεφαλές σαν τη δική σου, που δεν ψήθηκαν ποτέ τους! Τρίτος χασάπης άκυρος, ανά εφτά χρόνια πάει το κακό! Κρίμα τα χρήματα και ο κόπος της στην κουζίνα. Δεν έχουμε και σκύλο, να δοκίμαζε, να μην τα έτρωγε ούτε αυτός. Του χρόνου θα τους πείσω όλους να φάμε ψάρι!


Υστερόγαμον: Το πρώτο αβγό που έσπασε ήταν το δικό μου, και μύτη και κώλο!

6 σχόλια:

Leviathan είπε...

me ta auga kai ego to idio ka8e xrono...Ali8os o kirios!!!xronia polla!!

αχτίδα είπε...

Χριστός Ανέστη φίλη μου ,εύχομαι και του χρόνου με υγεία και αγάπη στο σπιτικό σου.

Λασπολογος είπε...

εγώ από αυγό πήγα καλά...σου χω μια εκπληξούλα στην επόμενη ανάρτηση...μέχρι τότες..χρόνια πολλά με υγεία

Darthiir the Abban είπε...

Χάλια η Αθήνα άδεια ε;
μα να μην έχεις να βριστείς λίγο ν' ανάψουν τα αίματα βρε παιδάκι μου; Καλά που είχες ον κρεοπώλη ;)

Αληθώς ο Κύριος :)

exofthalmi είπε...

απιθανη η άδεια Αθηνα.....και του χρονου!

Sulpice είπε...

Αληθώς ο Κύριος και με πολλά αυγά, σπασμένα και μη... Στην περιγραφή της έρημης πόλης, ξέχασες κάτι... τους γέρους! Ο Σύλλογος απανταχού γέρων και γριών θα σε καταγγείλει στον ΟΗΕ, στο Δικαστήριο της Χάγης και δεν ξέρω που άλλου! Πρόσεχε σε παρακολουθούν και σε παραφιλούν!!!!
Όσο για τον κρεοπώλη σας, να είστε και ικανοποιημένοι. Θα μπορούσε να σας είχε δώσει κρέας μαλακό (χάρη στη φορμόλη) και τότε θα σου λεγα...
Φιλάκια