Πρέπει πάντοτε να κάνεις κάτι επιδιώκοντας κάτι άλλο.
Αυτό είναι ένα αξίωμα που θέλω πολλές σόδες να χωνέψω.
Αλλά και πάλι αχώνευτο μού είναι.
Πρέπει να βάζεις στόχους!
Κι άμα δεν βάλω;
Αυτό σημαίνει πως δεν ξέρεις τί θέλεις και θα αποτύχεις.
Σε τί;
Άντε βγάλε άκρη.
Μια γιαγιά μ΄έβλεπε εφτά χρόνια να διαβάζω στο μπαλκόνι.
Τί γίνεται παιδάκι μου ακόμη δεν τέλειωσες;
Ακόμη δεν άρχισα, της έλεγα.
Μα τόσο δύσκολες αυτές οι εξετάσεις... Εμένα ο γιος μου τέλειωσε και παντρεύτηκε και δουλεύει, και...
Έχω μια εσωτερική γεωγραφία. Τα περισσότερα μέρη της είναι αχαρτογράφητα και πηγαίνω ψαχουλευτά. Η πυξίδα είναι μια διαίσθηση, που ποτέ δε με γέλασε, παρά την ταλαιπωρία. Με τις εξηγήσεις όμως δεν τά΄χω καλά. Δυσκολεύομαι.
Ας πούμε, κάποιος μού λέει, τί έκανες σήμερα, και του απαντώ, τίποτα.
Τίποτα, πώς τίποτα;
Ε, να, ξέρω γω, διάβασα ένα βιβλίο!
Α, μπράβο, και τί άλλο;
Τίποτα!
Αν του πω ότι είμαι χαρούμενη, θα με ρωτήσει γιατί.
Αν του πω ότι διάβασα μια ιδέα που μού έφερε μια άλλη, θα χασμουρηθεί.
Α, έτσι... και σε τί χρησιμεύει;
Μα... σε τίποτα!
