Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΗΛΙΟΣΠΟΡΟΙ

Απόψε βαριόμουν. Κάθησα σπίτι και έτρωγα ηλιόσπορους. Παλιά, διαβάζοντας κατανάλωνα ολόκληρα κιλά από σπόρους με τα φλούδια να σχηματίζουν βουνά γύρω μου. Τότε μάλιστα είχα κι άλλο ένα ελάττωμα, διάβαζα ένα βιβλίο πολλές φορές, οπότε μέχρι να διαβάσω όλον τον Ιούλιο Βέρν, τον Ντίκενς και τον Ουγκό, επί τον εαυτό τους πολλαπλασίως, είχα τραγανήσει ένα τάνκερ σπόρους. Υπήρχε ένα κατάστημα ξηρών καρπών κοντά στο σπίτι μου, τώρα έχει πάρει σύνταξη ο μάστορας, που είχε μεταξύ άλλων, πολύ ωραία ψημένους ηλιόσπορους με μπόλικο αλάτι. Κι ακριβώς κάτω από το σπίτι σ΄ ένα ημιυπόγειο υπήρχε ένα μικροσκοπικό εργαστήριο, το οποίο έψηνε φουντούκια, τα έβγαζε έξω στο πεζοδρόμιο πάνω σ΄ένα καραβόπανο και τα μεσημέρια η μυρωδιά σε τρέλαινε απ΄τη γωνία. Με τον μάστορα είχα βάλει στοίχημα ότι το σκυλί μου μπορούσε να φάει ηλιόσπορους. Πράγματι, της έδωσαν, τον καθάρισε, έφτυσε το φλούδι και τον έφαγε. Για μένα οι ηλιόσποροι πρέπει να ΄ναι ή καλοψημένοι ή σκέτοι, αλλά στη δεύτερη περίπτωση να τσιμπάω κατευθείαν από το ηλιοτρόπιο.

Αυτά με τα αλμυρά. Πάμε στα ξινά. Γύρω απ΄το Λυκαβηττό έχει μουριές και πάνω στο Λυκαβηττό ξινήθρες. Μετά τα μούρα, τα οποία ήταν πότε ξινά και πότε γλυκά, προχωρούσα στην αποψίλωση των ξινήθρων. Είναι ένα κίτρινο λουλουδάκι με μακρύ κοτσάνι και ξινό χυμό. Διάλεγα από καλό σημείο να μην είναι κατουρημένες ξέρω γω τι, και μασουλούσα το κοτσάνι. Ατέλειωτες βόλτες με το σκυλί, με το ποδήλατο, με μηχανάκι, με φίλους, με βιβλία, όλη η ανοιξιάτικη παραγωγή ξινήθρας καταναλωνόταν με γοργό ρυθμό. Για μετά, που είχες μουδιασμένα δόντια και γλώσσα, μπορούσες να πιπιλήσεις μερικά άσπρα ανθάκια ενός θάμνου, που έδιναν το καθένα μια γλυκιά σταγόνα, προσέχοντας τις μέλισσες και λοιπά έντομα.



Θυμήθηκα συνειρμικά τον Λυκαβηττό γιατί έχω να πάω πάρα πολύ καιρό. Κάποτε ανέβαινα κάθε μέρα χειμώνα καλοκαίρι, ιδιαίτερα όμως μου άρεσε την άνοιξη που ψηλώνουν τα χόρτα και το καλοκαίρι, μεσημεριάτικα με τον ήλιο να ψήνει τα τζιτζίκια. Στο Λυκαβηττό πάνω έχουν συμβεί και συμβαίνουν και πικρά και γλυκά και ξινά, βόλτες, φιλίες, έρωτες, δολοφονίες, ναρκωτικά, βρομοσυναλλαγές, εκδρομές, τζόκινγκ, ούζα, διαβάσματα, συναυλίες, φεγγαρόφωτα και θέα. Πάει και το θέατρο...


Update: Ηλιοτρόπια στην Ευρώπη! Μια ευγενική προσφορά της quartier libre, φωτοχορηγού του φτωχού σε οπτικοακουστικό υλικό μπλογκ μου!
Λοιπόν, ε, αυτή η φωτογραφία μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής!
Υστερόγαμον: Τι κοινό έχουν τα ηλιοτρόπια, τα κουκουνάρια και τα σαλιγκάρια;