Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΒΛΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΒΛΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΦΕΤΙΧ

Τι έχει πάντα μαζί του κανείς για ώρα ανάγκης; Εγώ πάντως έχω ένα βιβλίο. Τό΄χω σε κακό να βγω απ΄το σπίτι μου χωρίς βιβλίο. Έχω βγει χωρίς λεφτά, κλειδιά, κινητό, ομπρέλα, γυαλιά, με παντόφλες - το πήρα είδηση σε τρία τετράγωνα και τώρα απορώ, πως έγινε και φορούσα παντόφλες και τί παντόφλες άραγε ήταν εκείνες, αφού ποτέ δεν φοράω παντόφλες! Τελοσπάντων, δεν γίνεται χωρίς βιβλίο. Έχω συχνά καθυστερήσει κοιτάζοντας ποιο βιβλίο θα πάρω μαζί μου. Αυτό εξηγείται ως εξής. Αν μέσα στην διάρκεια της ημέρας δεν διαβάσω τίποτα, νιώθω χάλια και κατόπιν ανακαλύπτω τον λόγο. Σύνδρομο αναγνωστικής στέρησης.

Όταν ήμουν μικρή πηγαίναμε συχνά επίσκεψη σε συγγενείς. Εκεί τα παιδία παίζαμε και διασκεδάζαμε, αλλά κάποια στιγμή αναπόφευκτα το πάρτυ έκανε κοιλιά. Τότε εγώ χανόμουν. Με ανακάλυπταν αργά ή γρήγορα στο δωμάτιο με τα παλτά, ξέρετε, στο υπνοδωμάτιο που βάζουν όλοι τα πανωφόρια τους χύμα πάνω στο κρεββάτι, και με ξετρύπωναν μαζί με το σώμα του εγκλήματος, δηλαδή το βιβλίο, είτε δικό μου είτε από την βιβλιοθήκη του σπιτιού.

Στα είκοσί μου παρουσίασα μυωπία. Είχε φτάσει δύο βαθμούς στο δεξί και ενάμισι στο αριστερό μάτι. Το διαπίστωσα, όταν προσπάθησα να διακρίνω τους τίτλους σε μια σειρά λατίνων συγγραφέων σ΄ ένα ψηλό ράφι και τελικά χρειάστηκα τη σκάλα. Από τότε μίσησα τους λατίνους συγγραφείς. Η οφθαλμίατρος, ρωσίδα, με ρώτησε, καλά, και με τα λιοφωρεία δεν είχιες πριόβλημα; Νιετ, της απάντησα, τα έπαιρνα απ΄την αφετηρία... Όμως για την μυωπία δεν ευθύνεται το διάβασμα. Έχω την πεποίθηση, ότι είναι κληρονομική.

Κάποια στιγμή, επειδή μ΄αρέσει να διαβάζω έξω στη λιακάδα, αντιλήφθηκα ότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα είτε δεν είναι κοινωνικά αποδεκτή, είτε αντιμετωπίζεται με συγκατάβαση. Ίσως οι δικοί μου να έδειξαν υπερβολική κατανόηση και δεν χτύπησαν το κακό στη ρίζα του. Συνειδητοποίησα το γεγονός πιάνοντας βλέμματα έκπληξης, ειρωνείας, φόβου, ανησυχίας, περιέργειας, περιφρόνησης, οίκτου ακόμη και αποτροπιασμού στη θέα του ανοιχτού μου βιβλίου. Όταν κάνω την κίνηση να βγάλω από το σακίδιό μου ένα βιβλίο, η συναισθηματική αντίδραση των γύρω θα ταίριαζε σε περίπτωση που κρατούσα μια χειροβομβίδα. Όχι, δεν πρόκειται για βιβλιόφιλους που έχουν περιέργεια για τον τίτλο. Υπάρχει φόβος απασφάλισης της χειροβομβίδας!

KΡΑ ΚΡΑ!

Το γρουσούζεψα το θέμα "βιβλία". Διότι ξαφνικά χθες τ΄απόγευμα μού κατέστη αδύνατη η πρόσβαση στην τοπική βιβλιοθήκη. Όχι, δεν είναι προσωπικό το θέμα, απλώς εδώ μερικοί παριστάνουν τους έξυπνους, τους δήθεν υπεύθυνους (τεμπελχαναρέους) και εξαφανίζουν τα κλειδάκια, τα οποία μέχρι πρότινος μπορούσα να χρησιμοποιώ ελεύθερα. Οι συγκεκριμένοι τύποι δοκίμασαν φυτικές ίνες, κλύσματα, λάδι και ειδικά βότανα για την δυσκοιλιότητα, όμως η κατάστασή τους είναι τέτοια ώστε η επιστήμη σηκώνει πλέον τα χέρια ψηλά. Τέλος κάποιος κομπογιανίτης μάλλον τους πρότεινε νέο γιατροσόφι, να καταπιούν κλειδιά! Ε, λοιπόν, να τους κάτσουν!
Για να εξηγηθώ κάπως, εδώ υπάρχουν ιδιάζουσες συνθήκες, βάσει των οποίων είχα μαζί με άλλους εδώ και δύο χρόνια το δικαίωμα, όχι προνόμιο, να χρησιμοποιώ άνετα την βιβλιοθήκη. Βρίσκομαι πάνω σ΄έναν ξερό βράχο, στην άκρη της Ελλάδας, χωρίς πολιτιστική ζωή, ευκαιρίες ψυχαγωγίας ή ταξιδιού τα σαββατοκύριακα, ούτως ώστε ορισμένες δυνατότητες, όπως η βιβλιοθήκη ή το γυμναστήριο καθίστανται ζωτικής σημασίας. Ωστόσο πως μπορεί ν΄αντιμετωπίσει κανείς τους στόκους; Πότε κάνουν πως δεν ακούν, πότε λένε άσχετα, πότε προσβάλλουν, πότε διαβάλλουν, ώστε να τα παρατήσεις.
Τώρα λοιπόν ένας και καλά υπεύθυνος πήρε σπίτι του το κλειδάκι κατ΄εντολήν κάποιας που έχει το ακαταλόγιστο και που προσπαθεί να εμπνεύσει το σεβασμό εκβιάζοντάς τον, ώστε να την παρακαλάμε και να την γλύφουμε, για να τονώνεται το εγώ της. Ενημέρωση αρχικά ουδεμία, κατόπιν δική μου διαπίστωση ότι λείπει το κλειδί από το καθορισμένο σημείο και στη συνέχεια γελοίες δικαιολογίες αλλά και απειλές ότι θα φράξει και την είσοδο στους ηλ. υπολογιστές. Να φράξει το έντερό τους!
Καραφλά αβγά σαρανταποδαρούσας, ανέραστες μέδουσες, κράξιμο που θέλετε! Αλλά δεν θα περάσει έτσι αυτό. Επέστρεψα σήμερα το πρωί κάπου δέκα μισοδιαβασμένα βιβλία επίτηδες, και δεν ξαναδανίζομαι αν δεν αλλάξει η κατάσταση. Όπως και νά΄χει, μια κούτα δικά μου βιβλιαράκια από την Αθήνα τά΄χω φέρει για τον χειμώνα, με κόπο και υπέρβαρο στ΄αεροπλάνα. Κι όσο για το ίντερνετ, ε, το πολύ πολύ τα λέμε τα Χριστούγεννα. Υπάρχουν κι άλλες δραστηριότητες καλές, αλλά βλέπετε τα αβγά της σαρανταποδαρούσας δεν διαθέτουν φαντασία.
Παρά ταύτα, έτσι για το άχτι μου και για την χαμένη τιμή της Καταρίνας Μπλουμ δεν θα τους περάσει! NO PASSARAN! Στο τέλος τέλος θα πέσει το μόνο που ταιριάζει στα μικρόψυχα ρουφιανοειδή ανθρωπάρια: ΚΡΑΞΙΜΟ!
Αφιερωμένο εξαιρετικά στο σύνθημα: Χρηστικές βιβλιοθήκες απ΄άκρη σ΄άκρη της Ελλάδας!
ΥΓ1. Μ΄αυτά και μ΄αυτά θαμπώνει η πλούσια ημίμακρη γούνα μου! Α, μη μου ζαλίζουν τον έρωτα!