ΔΟΝΤΙΑ ΚΑΡΧΑΡΙΑ

Τύχη αγαθή, έλαχον βραβείου από την Αbttha, την οποία ευχαριστώ από καρδιάς και το δέχομαι ως δείγμα εξαιρετικής φιλίας, καθόσον το μπλογκερικόν αλληλοβραβείον καλείται Προξιμιδάδ, παρεμπιπτόντως, να πω ότι μου θυμίζει Βραζιλία συνάμα και παξιμάδι, ωραία και τα δύο, το πρώτο με σάμπα, ποδόσφαιρο, φτερά και στρινγκ, το δεύτερο με λάδι, ντομάτα, φέτα και κάπαρη. Αλλά τώρα εγώ ντρέπομαι να μοιράσω βραβεία, και θα σταματήσω το θέμα εδώ, για να επιβεβαιώσω και τον ισχυρισμό μου, ότι είμαι ανάποδη!
Σήμερα χαλάρωνα. Χαλάρωση σημαίνει πρώτα πρώτα μια μεγάλη μεγάλη βόλτα με το ποδήλατο βουστροφηδόν στην Αθήνα και κατόπιν καφέ. Κι έπειτα πάλι βόλτα ελικοειδώς, με κατάληξη, όπου με βγάλουν διάφοροι μπερδεμένοι συνειρμοί, κι αυτή τη φορά με βγάλανε σ΄ένα άντρο προχωρημένου piercing και tatoo. Δεν είχα καμμιά όρεξη ούτε τατουάζ να χτυπήσω ούτε τρύπες ν΄ανοίξω, αλλά να μελετήσω ενδελεχώς τα άλμπουμ με τα σχέδια, το οποίο και έκανα καθισμένη άνετα σ΄έναν πέτσινο καναπέ. Επίσης συζήτησα με έναν από τους καλλιτέχνες εκεί για διάφορες τεχνικές και χρώματα.
Κάποια στιγμή ήρθε μια κοπέλα να καθήσει, ενόσω ο φίλος της θα πήγαινε μέσα στο εργαστήριο, προφανώς για τατουάζ. Το περιβάλλον πρέπει να της φαινόταν ήδη κάπως παράξενο και κοίταζε γύρω γύρω, τελικά ήρθε στον καναπέ και με ρώτησε ευγενικά, αν κάθεται κάποιος δίπλα μου, εχμ, ναι, της είπα, αλλά δεν πειράζει, δεν θα ενοχληθεί... Η κοπέλα κάθησε σχετικά αμήχανα, προς την άλλη πλευρά του καναπέ, με μαζεμένο το παλτό της, της λέω πάλι, αφήστε το εδώ, ας στριμωχτεί και λίγο... η κοπέλα με κοιτάει με απορία... είναι λίγο κακομαθημένο φαντασματάκι! Εκείνη μαζεύτηκε ακόμη περισσότερο ρίχνοντάς μου λοξά βλέμματα! Ή το χιούμορ μου είναι τελικά σκέτη κρυάδα ή όλοι σοβάρεψαν πάρα πολύ και πρόωρα, πού να ξέρω!
Πήρα τελικά κάτι χρώματα για άσχετα πειράματα και μου χάρισαν κι ένα πέτσινο βραχιόλι, που θα ζήλευε ο Μονομάχος και βγήκα με το ποδήλατο στα χέρια να χαζέψω περαιτέρω. Δεν ξέρω για ποιο λόγο, δεν κοίταξα τίποτα άλλο, παρά κόλλησα σ΄ένα τραπεζάκι με κομπολόγια. Διάλεξα ένα υποκίτρινο-πορτοκαλί, με τριαντατρείς χάντρες μακρόστενες δουλεμένες σαν πολύεδρα, τα δόντια του καρχαρία, του σκύλου του επικίνδυνου! Έλα μωρέ, του λέω του μάστορα, που είναι καρχαρίας! Τσιπούρα είναι! Τι τσιπούρα, αληθινά δόντια καρχαρία, βαμμένα σε τσάι! Ναι, είναι ωραίο κομμάτι! συμπλήρωσε ένας φίλος του. Κάπως ελαφρύ, έκανα την δύσκολη. Χειροποίητο, κι άμα χαλάσει το κορδονάκι, να έρθεις, είμαι πάντα εδώ, ο Βλαδίμηρος ο Άραβος! (sic) Κι αυτός εδώ ο ωραίος, είναι ο Σπύρος, το καλό παιδί! Τότε ο Σπύρος το καλό παιδί καταντράπηκε κι άρχισε να χτυπάει ένα κομπολόι από μαύρο όνυχα, τσικ τσικ τσικ!

7 σχόλια:

quartier libre είπε...

@
συμπαθητικά είναι κάποια tattoos,
όταν ζωγραφίζονται με χέννα
και συλλέγω κομπολόγια.

καλημέρα !

tzonakos είπε...

Δεν εχω πάει σε τατουτζίδικο αλλα εχω την περιέργεια να το κάνω.
Παραξενιά μου αλλα οτιδήποτε δόντια μου αρέσουν. Οχι μεσα μου γιατι θα πονάει αλλα να τα βλέπω μ αρέσουν.

Ποδηλάτρης είπε...

Αχ τον έρμο τον Καρχαρία, μας τελειώσανε οι ελέφαντες και πιάσαμε τα του βυθού... μα τί είμαστε κι εμεις οι άνθρωποι... όχι πείτε μου... θα είχε ποτέ ο καρχαρίας κομπολόι από δόντια Ιεροκύρηκα; ή ο ελέφαντας φοντανιέρα από δόντια μαραγκού;...
Τατού να κάνεις... είναι πολύ ωραία η αίσθηση...
Την καλησπέρα μου!

Λασπολογος είπε...

μη λες για δόντια..μη λες για δόντια...

βαλτή είσαι;;;;

(για να καταλάβεις...δες λασπότοπο)

faraona είπε...

Ax ωραιότατος χαβαλές Κοκό μου ...!
καλο μηνα ειπα?

Ektoras είπε...

Φαντάζομαι την κοπέλα που λές, τη... μαζεμένη, προφανώς δε θά'χε ξαναμπεί σε τέτοιο μαγαζί να περιμένει το φίλο μέχρι να του χτυπήσει το τατού ο τυπάς ο περίεργος (ε, δε θά'ταν και αυτός με καμμια 10αρια τατού και σκουλαρίκια), το περιβάλλον γύρω γύρω με μια underground (προφανώς) στυλιστική άποψη και εσύ να της μιλάς για το φαντασματάκι, έχω ξεραθεί στα γέλια! Όχι όχι, δεν έχεις καθόλου περίεργο χιούμορ lol

Καλό βράδυ αγαπητή

Coco είπε...

@ quartier libre: εγώ έχω καταστρέψει μια συλλογή από κομπολόγια! όσο για τη χέννα, μια απόπειρα να ζωγραφίσω με χέννα πάνω μου και σε φίλους απέτυχε γιατί εκείνο το υλικό θύμιζε το κατακάθι του καφέ!

@ tzonakos: θυμάμαι έναν οδοντίατρο που έκανε συλλογή από φρονιμίτες!

@Ποδηλάτρης: τι είμαστε; είμαστε τέρατα με μικρά δόντια αλλά αιμοσταγή και αδίσταχτα!

@Λασπολόγος: δοντάκια, ίσως;

@faraona: είχα κλειστεί εντελώς δυο Σαββατοκύριακα κι έπηξα!
καλό μήνα!

@Ektoras: άσχετα απ΄το συγκεκριμένο επεισόδιο, δεν ξέρω τι χιούμορ έχω, αυτό που ξέρω είναι πως έχουμε γεμίσει ξινούς