Με βρίσκει που λέτε ο κατακλυσμός ακριβώς έξω απ΄ το καφέ Águas. Στροφή επιτόπου, στον ώμο το ποδήλατο και μέσα στην υπόστεγη βεράντα. Τύχη! γελάει ο επιπαντός Ζουάουν. Α, κι έχω δουλειά. Αλλά ένα γλυκάκι, ε; Με την άνεσή σου. Το καφέ ήταν άδειο. Στήνω το ποδήλατο και κάθομαι.
Ενδιαφέρουσα επιλογή! ακούω μια μπάσα φωνή. Ένα ζευγάρι είχε μόλις καταφύγει στη βεράντα από την πίσω μεριά. Αυτό εδώ είχε εξελιχθεί με μηχανή αλλά παράλληλα... Συγγνώμη, παρατήρησα, για το ποδήλατό μου λέτε; Κοκό, χαίρω πολύ. Σάουλις Νταρβίνου, χαίρω πολύ. Θεός, χαίρω πολύ. Ζουά-ουν... ένα παγωτό καρύδα με beiji-i-nho. Α, ένα νερό με ανθρακικό... μόνο... το στομάχι μου ποτέ δεν θα προσαρμοστεί στους τροπικούς, γκρίνιαξε ο σινιόρ Νταρβίνου.
Κι ο φρονιμίτηηηης.... τιτίβισε ο Θεός γλύφοντας το κουταλάκι του παγωτού. Με έχει πρήξει, ξέρετε, με αυτόν τον φρονιμίτη. Όλο θεωρίες. Α, εγώ έχω δύο ακόμα, είπα στραβομασώντας. Χθες πάλι δαγκώθηκα. Μμμμ, πολύ άβολο, έκανε με νάζι παίζοντας τη λουλουδάτη σαγιονάρα της.
Ορίστε, ούτε ένα επιχείρημα της προκοπής. Είδατε; ξεφύσηξε τον καπνό του ο Σάουλις. Αδιαφορία πλήρης κι άμα τίθεται σαφώς το πρόβλημα, είναι περίπλοκο, λέει, και στρίβουμε! Ποτέ δεν μπορούμε να συζητήσουμε σοβαρά.
Μην τον ακούτε, έρχονται οι φίλοι του, διαφωνούν και μετά τον πεθαίνει το στομάχι του. Χθες έπιασαν την διακόσμηση του σπιτιού. Ύστερα θύμωσε μαζί μου, αλλά σας το ορκίζομαι σ΄ ό τι έχω ιερό, δεν έβαλα το χέρι μου. Η πεθερά μου, που είναι διακοσμήτρια, φρόντισε για όλα.
Κι οι ανιμάλ κουρτίνες; Στο Θεό σας, όποια μόδα πιθηκίζουν οι φίλες της, την ακολουθεί με φανατισμό, όποια ανοησία! Δεν πιστεύω να βάλατε και σεις ανιμάλ κουρτίνες;
Ω, όχι, γέλασα, το σπίτι είχε ήδη κάτι βαρετά στόρια...
Στο μεταξύ είχε κόψει η βροχή και ήταν καιρός να φύγω. Ο Ζουάουν μού έκλεισε πονηρά το μάτι. Γύρισα και τους πρόλαβα να τρώνε στόμα στόμα το beijinho.
