Έχω έναν ξάδελφο. Δηλαδή έχω πολλά ξαδέλφια και πάρα πολλά ανήψια, αλλά δεν τα βλέπω συχνά. Ο ξάδελφός λοιπόν έστειλε ειδοποίηση να μην αγοράσω κινητό και κατόπιν έστειλε το ίδιο το κινητό του, ένα μαύρο samsung, σχεδόν καινούργιο, διότι εκείνος έχει νομίζω σύνδεση και θα πάρει άλλο.
Το έχω βάλει από χθες σε λειτουργία, όλα καλά, μόνο που κάνω ακόμη οχτώ ώρες να στείλω μήνυμα. Επίσης θα χρειαστώ ένα handsfree και μια USB για bluetooth, και τότε μπορείτε να ελπίζετε, ότι θα δείτε καμμιά φωτογραφία της προκοπής μέσα σε τούτο το δύστυχο blog!
Από τότε που βγήκαν τα κινητά έχω αγοράσει μόνο ένα κι αυτό πολύ βιαστικά, ένα φτηνό, η παντόφλα που είχα τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτό έφαγε τέσσερις φορτιστές. Έναν ξέχασα σε ξενοδοχείο, άλλος κάηκε, αγόρασα έναν τρίτο και μού χάρισαν άλλον έναν! Το πρώτο μου κινητό και τον αριθμό μου από τότε, το έκανε δώρο ο παππούς, ο οποίος ήταν και ο πρώτος στην οικογένεια που πήρε κινητό! Ήταν μια εποχή που μπορεί να μην έκανα ούτε δυο κλήσεις το μήνα! Φυσικά ούτε φωτογραφική, ούτε ήχοι, οθονίτσα τοσοδούλα, κεραία απέξω, τα γνωστά. Έπειτα τα κινητά απόχτησαν πόρτες, συρτάρια, φτερά, ουρές, χορεύουν και τραγουδάνε, μα ένα που να μου φτιάχνει τον καφέ δεν βρίσκω...
Το δεύτερο κινητό μου το έδωσε ένα άλλο ξαδελφάκι και μετά ο πατέρας μου ένα τρίτο. Εκείνο ήταν κακότυχο, γιατί πάνω που το βολεύτηκα, μού ΄κλεψαν το σακίδιο και πάει. Κι επειδή ήταν Παρασκευή και την Κυριακή ταξίδευα, αναγκάστηκα να πάρω ένα μες την πυρκαγιά και ευτυχώς βρήκα έναν κωδικό (που δεν ξέρω τώρα που είναι) και κράτησα το ίδιο νούμερο. Οι παρενέργειες από την απώλεια της λίστας των επαφών με ταλαιπωρούν ως σήμερα!
Η σχέση μου με το κινητό είναι περίεργη. Συχνά το ξεχνάω στο σπίτι...

Μόλις έμαθα τα νέα του Άργου. Η θεία μου έχει ένα σκύλο τον Άργο. Είναι τύπου λυκόσκυλο και ζει στον κήπο. Τελευταία παρουσίασε ανορεξία, αδυνάτιζε και τον πήγαν στο γιατρό. Ο γιατρός δεν του βρήκε τίποτα παθολογικό και ρώτησε αν κάποιο πρόσωπο τον τάιζε, περνούσε πιο πολύ χρόνο μαζί του... λοιπόν η διάγνωση είναι ότι ο Άργος έπαθε κατάθλιψη από τότε που πέθανε η νόνα μου, που τον φρόντιζε. Δηλαδή και οι άλλοι τον φροντίζουν, αλλά εκείνη τον είχε πιο πολύ και του ΄βαζε τυρί στα μακαρόνια...
Έχω να πω και κάτι για τις γάτες και τα χελώνια. Η γάτα είναι εντασιόμετρο. Όταν τα επίπεδα έντασης/stress αυξάνονται η γάτα μισοκρύβεται έως εξαφανίζεται. Επίσης λειτουργεί και σαν ξυπνητήρι το πρωί. Η χελώνα είναι κάτι σαν θερμόμετρο/βαρόμετρο. Αντιδρά στην παραμικρότερη αλλαγή του καιρού και προβλέπει τη βροχή. Όσον αφορά στην μουσική, γάτες, σκύλοι και χελώνια αγαπούν τον Μπαχ και τρομοκρατούνται με την electronica, metal και τα συναφή.