Έχω σιχαθεί τη ζωή μου. Έχω κλειστεί μέσα. Βλέπω πουλάκια. Μάνα, γιατί δεν μ΄έκανες χάκερ, να χαίρεσαι.
Ο υπολογιστής αναβόσβηνε σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο ανά τρία λεπτά. Έκανα κάτι ρυθμίσεις, ανώφελες. Τελικά ξανακάνω επανεγκατάσταση του λογισμικού. Θα τον κάψω στο τέλος. Σβήνω τον διαμορφωμένο χώρο C και τον επαναδιαμορφώνω. Μού πήρε δυο ώρες αγωνίας, διότι είμαι κι άσχετη. Κι αν έκανα πατάτα; Ε, τότε τόσο το χειρότερο. Θα τον πετάξω από το μπαλκόνι, αμαδά!
Τελοσπάντων, τώρα βρίσκομαι στην τρίτη δοκιμή. Είμαι δέκα λεπτά στο ίντερνετ και ακόμη δεν έσβησε. Βέβαια παρουσιάζει αποτυχία στην αποθήκευση του post αλλά μπορεί να φταίει η σύνδεση, που σέρνεται.
Έφαγα και τα νύχια μου...
