Το γρουσούζεψα το θέμα "βιβλία". Διότι ξαφνικά χθες τ΄απόγευμα μού κατέστη αδύνατη η πρόσβαση στην τοπική βιβλιοθήκη. Όχι, δεν είναι προσωπικό το θέμα, απλώς εδώ μερικοί παριστάνουν τους έξυπνους, τους δήθεν υπεύθυνους (τεμπελχαναρέους) και εξαφανίζουν τα κλειδάκια, τα οποία μέχρι πρότινος μπορούσα να χρησιμοποιώ ελεύθερα. Οι συγκεκριμένοι τύποι δοκίμασαν φυτικές ίνες, κλύσματα, λάδι και ειδικά βότανα για την δυσκοιλιότητα, όμως η κατάστασή τους είναι τέτοια ώστε η επιστήμη σηκώνει πλέον τα χέρια ψηλά. Τέλος κάποιος κομπογιανίτης μάλλον τους πρότεινε νέο γιατροσόφι, να καταπιούν κλειδιά! Ε, λοιπόν, να τους κάτσουν!
Για να εξηγηθώ κάπως, εδώ υπάρχουν ιδιάζουσες συνθήκες, βάσει των οποίων είχα μαζί με άλλους εδώ και δύο χρόνια το δικαίωμα, όχι προνόμιο, να χρησιμοποιώ άνετα την βιβλιοθήκη. Βρίσκομαι πάνω σ΄έναν ξερό βράχο, στην άκρη της Ελλάδας, χωρίς πολιτιστική ζωή, ευκαιρίες ψυχαγωγίας ή ταξιδιού τα σαββατοκύριακα, ούτως ώστε ορισμένες δυνατότητες, όπως η βιβλιοθήκη ή το γυμναστήριο καθίστανται ζωτικής σημασίας. Ωστόσο πως μπορεί ν΄αντιμετωπίσει κανείς τους στόκους; Πότε κάνουν πως δεν ακούν, πότε λένε άσχετα, πότε προσβάλλουν, πότε διαβάλλουν, ώστε να τα παρατήσεις.
Τώρα λοιπόν ένας και καλά υπεύθυνος πήρε σπίτι του το κλειδάκι κατ΄εντολήν κάποιας που έχει το ακαταλόγιστο και που προσπαθεί να εμπνεύσει το σεβασμό εκβιάζοντάς τον, ώστε να την παρακαλάμε και να την γλύφουμε, για να τονώνεται το εγώ της. Ενημέρωση αρχικά ουδεμία, κατόπιν δική μου διαπίστωση ότι λείπει το κλειδί από το καθορισμένο σημείο και στη συνέχεια γελοίες δικαιολογίες αλλά και απειλές ότι θα φράξει και την είσοδο στους ηλ. υπολογιστές. Να φράξει το έντερό τους!
Καραφλά αβγά σαρανταποδαρούσας, ανέραστες μέδουσες, κράξιμο που θέλετε! Αλλά δεν θα περάσει έτσι αυτό. Επέστρεψα σήμερα το πρωί κάπου δέκα μισοδιαβασμένα βιβλία επίτηδες, και δεν ξαναδανίζομαι αν δεν αλλάξει η κατάσταση. Όπως και νά΄χει, μια κούτα δικά μου βιβλιαράκια από την Αθήνα τά΄χω φέρει για τον χειμώνα, με κόπο και υπέρβαρο στ΄αεροπλάνα. Κι όσο για το ίντερνετ, ε, το πολύ πολύ τα λέμε τα Χριστούγεννα. Υπάρχουν κι άλλες δραστηριότητες καλές, αλλά βλέπετε τα αβγά της σαρανταποδαρούσας δεν διαθέτουν φαντασία.
Παρά ταύτα, έτσι για το άχτι μου και για την χαμένη τιμή της Καταρίνας Μπλουμ δεν θα τους περάσει! NO PASSARAN! Στο τέλος τέλος θα πέσει το μόνο που ταιριάζει στα μικρόψυχα ρουφιανοειδή ανθρωπάρια: ΚΡΑΞΙΜΟ!
Αφιερωμένο εξαιρετικά στο σύνθημα: Χρηστικές βιβλιοθήκες απ΄άκρη σ΄άκρη της Ελλάδας!
ΥΓ1. Μ΄αυτά και μ΄αυτά θαμπώνει η πλούσια ημίμακρη γούνα μου! Α, μη μου ζαλίζουν τον έρωτα!
