ΣΚΕΛΕΤΟΣ ΣΤΗΝ ΝΤΟΥΛΑΠΑ

Ντουλάπα χωρίς κατοικίδιο σκελετό είναι ντουλάπα ανιστόρητη.  Κανονικά ο σκελετός μένει μέσα στο φυσικό του χώρο, την ντουλάπα, και δεν ξεμυτίζει ποτέ. Εκεί μέσα είναι πολύ χρήσιμος γιατί συγκρατεί τα πράγματα που τον καλύπτουν.  
Κάποτε όμως σε καμιά φεγγαροθαλασσιά συμβαίνει ώστε, τα ίδια ρεύματα που ξώκειλαν τον σκελετό και τον σφήνωσαν μες την ντουλάπα, τώρα να τον ξεσύρουν μες απ΄ το θαλάμι του και να τον αφροκοπανήσουν σαν χταπόδι. 
Ο σκελετός προσπαθεί να γλιτώσει με καρκινικά επιχειρήματα, ότι δεν είναι μαλάκιο. Πράγματι, ανάμεσα στα χταπόδια έχει πιαστεί μια καβουρομάνα.  Βέβαια, αυτή δεν πρέπει να σπάσει αλλά να πεταχτεί ζωντανή στη θράκα, με προσοχή, γιατί κόβει αντίχειρες.

Εντάξει, υπερβάλλω.  Στην δική μου άσπρη ντουλαπίτσα υπήρχε μόνο ένας κίτρινος σιδερένιος σκελετούλης, πρωταγωνιστής της υπόθεσης ενός ατέλειωτου βραζιλιάνικου σήριαλ με συγκλονιστικά επεισόδια  πάθους, περιπέτειας και εξωτικού ερωτισμού.
Επειδή είναι αδύνατον να διηγηθώ τα 2012 προηγούμενα επεισόδια και τις εμπλουτισμένες επαναλήψεις τους από την αρχή του σήριαλ τα περασμένα Χριστούγεννα, κρατάω τον σκελετό της υπόθεσης και τον πηγαίνω στον μάστορα.


Caloi 12

Μεγαλούργησε. Κι ένα μεσημέρι Σαββάτου προβάραμε τη σκηνή, όπου εγώ τραβάω το καλώδιο του οπίσθιου φρένου μέχρι τη μύτη του καλλιτέχνου και ωρύομαι:

- Και αυτό;  Είναι κι αυτό ισπίτζι; (speed);
- Βέβαια είναι ισπίτζι!
- Τον κόφτηηηη! Και τα τακάκια είναι για τρίλιεεες!
- Ιούλιε! Τί είναι αυτά τα τακάκια;
- Τί φταίει ο Ιούλιος που το έκανες μάουνταιν;
- Είναι ισπίτζι!
- Αυτό ισπίτζι; Αυτοί οι εκτροχιαστές; Αυτή η πεντιβέλαααα του ροντέο;
- Αφού είπες θες να μοντάρεις ίμπριντα (υβρίδιο).
- Ίμπριντα έλεγα στην Μαρίλντα για το αργεντίνικο!
- Διέλυσες το φρένο και τώρα λες ότι δεν πιάνει!
- Θα το πέταγα στη λίμνη αλλά ήσουν πιο κοντά!

Στην αρχή είχαμε αρκετούς θεατές της δραματικής σκηνής αλλά σταδιακά κι αθόρυβα το εχέφρων κοινό αποχώρησε, εκτός από ένα ζευγάρι εμπορικών αντιπροσώπων ποδηλατικών ειδών, που μυρίστηκε ένα μπουτάκι από το ψητό.
Δύο μπουτάκια. Μια πεταλιέρα να τρώγεται έστω με λίγη σάλτσα.

- Κοντή.  Μπας και μπουν οι καλουπιέδες... στα βουνίσια πετάλια... πουφφ...
- Δεν έχει άλλα. Ο κόσμος χρησιμοποιεί σαπατίλιας (κουμπωτά)...
- Απαγορεύονται τα σκαρπίνια σοσιάλ;
- Σοσιάλ και ισπίτζι;  Άρα ίμπριντα...
- Τριάντα χρόνια δεν ξέρω ίμπριντα! Ι-σπί-τζι!
- Μα πόσων χρονών είσαι;
- Συν δέκα από την στιγμή που είδα αυτό το αίσχος! 
- Θα λειτουργήσει!
- Το άλογο της φαβελίνια τραβάει καλύτερα! Ξήλωμαααα...  Και την κατράκα (κασέτα).
- Την έβαλα για άνεση!
- Τότε έφτιαχνα μάουνταιν!
- 'Η ένα ίμπριντα!
- Υποφέρει το κορμί μου μ΄αυτές τις γεωμετρίες! Επίτηδες το κάνετε. Για να ρέψω!
-  Είναι της μόδας!
-  Σαν μισογλιτωμένα από την πρέσα της ανακύκλωσης; Ωϊμέεε!
- Τί θα πει αυτό;
- Τραγωδία!

Επέστρεψα σε έναν (1) μήνα.

- Χάθηκες.
- Εσύ χάθηκες.  Πού είναι;
- Στη γούρνα!  Ένα πλυσιματάκι κι έτοιμο!
- Ελπίζω.
- Όχι, λειτουργεί.
- Κατά την ελληνική οικονομία;
- Όχι, όχι, ελβετικό ρολόι, θα σε βγάλει για ουουουου...
- Ακούω ένα τοκ τοκ σαν κούκο γκοϊάνικο...
- Φυσικό του είναι.  
- Να πάρει η οργή, ο μικρός δίσκος είναι βουνίσιος! Και οι βραχίονες τουριστικοί...
- Αλλά ο μεγάλος ισπίτζι!
- Βγήκε ίμπριντα!
- Όχι, ισπίτζι!



Ο  Τοκίνιου ή  Σβούρος


ΤΟ ΑΕΙΚΙΝΗΤΟΝ

Από τότε που ήρθα στην Βραζιλία ενημερώνω σπάνια το μπλογκ μου. Οφείλω να πληροφορήσω τους αναγνώστες μου, ότι ο λόγος αυτής της απουσίας ήταν σπουδαίος για την ανθρωπότητα και μέχρι τώρα παρέμενε μυστικός. Όμως τώρα ήρθε η στιγμή να τον αποκαλύψω στο φως της δημοσιότητας, ώστε να μην μάθετε τα νέα τελευταίοι και καταϊδρωμένοι από τις εφημερίδες. 

Ο λόγος λοιπόν είναι ότι βαρυσήμαντες μελέτες με τριπλό βραχυπρόθεσμο στόχο το σωσμό του πλανήτη, του ενεργειακού προβλήματος και της Ελλάδας (αρχαίας, νέας και αιώνιας) καθώς και φυγόκεντρο μακροπρόθεσμο σκοπό την διαμιάς κατάκτηση του υπερδιαστήματος, με απασχόλησαν πλήρως το τελευταίο χρονικό διάστημα, κατά το οποίο φινίρισα και το πρακτικό μέρος της θεωρίας μου.

Φυσικά το ζήτημα δεν πέρασε απαρατήρητο από τους εχθρούς μου. Το αντίπαλο μάτι παρακολουθεί άγρυπνα τις δραστηριότητές μου από την αρχή, όπως δείχνουν οι στατιστικές του μπλογκ.  Δεν είναι τυχαίο ότι στην κορυφή της καμπύλης βρίσκεται πάντοτε η ανάρτησή μου "Ακτίνες Ψι"   με ρεκόρ αναγνώσεων. 

Αυτό συνετέλεσε στην απόφασή μου να συνεχίσω τις έρευνες ανενόχλητα στο βραζιλιάνικο οροπέδιο, λαμβάνοντας υπόψη και το ευνοϊκό ενεργειακό πεδίο της περιοχής ως δέκτη εξωγήινων ρευμάτων.

Όμως χθες και λιγότερο από 48 ώρες πριν από την επίσημη ανακοίνωση των πορισμάτων μου δέχθηκα ύπουλη επίθεση και εκλάπη το πειραματικό μου ποδήλατο. Συνάμα χτυπήθηκα στο κεφάλι με φανερό σκοπό να εξαφανιστούν οι ιδέες μου.  Οι ληστές  χάθηκαν στο σκοτάδι μαζί με το πειραματικό μοντέλο. Ωστόσο, τα βρομερά αφεντικά τους θα λάβουν άνθρακες.  

Οι εξισώσεις χαραγμένες με αυθεντικά αιγυπτιακά ιερογλυφικά σε ραδιενεργό τσιπ βρίσκονται σε ειδική πυρηνική κρύπτη εκτός βολής των ανίερων. Ο άυλος τίτλος του θα πωληθεί με την μορφή μοναδικού ομολόγου ικανού να εξαγοράσει το χρέος, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και του Αδάμ και της Μιχαλούς.