Για την Brasilia DF υπάρχει μια προφητεία λέει, πριν από εκατό και βάλε χρόνια, όταν το οροπέδιο ήταν καραφλό και έρημο, κοκκινόχωμα μέχρι να βαρεθείς και κοράκια αποπάνω, έλεγε λοιπόν όχι ο Νοστράδαμος, ο ντον Μπόσκο, που τού έχουνε εδώ και κτίσματα αφιερωμένα, ότι θα χτιστεί μια πόλη κατά το πρότυπο της Ηλιουπόλεως της αρχαίας Αιγύπτου και θα έχει η κάτοψη το σχήμα του γερακιού με απλωμένα φτερά συμβολίζοντας τον Ώρο.
Τελικά πριν πενήντα χρόνια θέλησαν να υλοποιήσουν την προφητεία και χαράχτηκε το σχήμα στο έδαφος, αλλά δεν το είπανε Ώρο μα Πλάνου Πιλότου, διότι πλέον το αεροπλάνο είχε γίνει πιο οικεία εικόνα από το γεράκι, ακόμη κι απ΄το κοράκι, μόνο κάτι πεισματάρικα πουλιά, που τα λένε κιέρου-κιέρου, θέλω-θέλω, μαύρα και φασαριόζικα, επιμένουν και δεν το κουνάνε από τις συστάδες του μπαμπού στα δέλτα των αυτοκινητόδρομων.
Έγινε πρωτεύουσα η πόλη στη μέση του πουθενά, και πήρε τα κυβερνητικά πρωτεία από το Χίου, αλλά οι πρεσβείες δεν το κουνάγανε, τί λέει να κάνουμε κει πέρα στην ερημιά, αλλά έπαιξε το δυνατό της χαρτί η Μπραζίλια, πού μένετε στο Χίου; Σε κάτι στριμωγμένα κτίρια και γραφεία, νοικιασμένα κιόλας, όμως ορίστε εδώ σας παραχωρούμε δωρεάν άπλα, τόσα στρέμματα στον Σεϊτόου ντας Εμπαϊσάντας, κι έτσι βρέθηκε και η ελληνική πρεσβεία με πισίνα, γήπεδο τέννις και κήπο με φοίνικες και εξωτικούς παπαγάλους.
Σήμερα το Πλάνου Πιλότου είναι προστατευόμενη πολιτιστική κληρονομιά, από τα πιο πρόσφατα κτίρια είναι καναδυό ανοικοδομημένα ξενοδοχεία στο κέντρο, ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο το Iguatemi στα βορειοδυτικά προς τη λίμνη και η περιοχή που μένω, η Asa Norte, η βόρεια πτέρυγα, που το ανατολικό τμήμα της πριν μερικά χρόνια ήταν χωράφια και σκόρπιες φαβέλες. Η οικοδομική δραστηριότητα έχει μεταφερθεί πιο έξω σε αναπτυσσόμενους οικισμούς και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του οροπέδιου κατοικεί στις πόλεις -δορυφόρους, σιντάτζις σατέλιτσις, της Brasilia, εκ των οποίων η πιο παλιά είναι η Taguatinga.
Εθαύμασε λοιπόν ο Οσβάλντου, που είναι μαύρος, α, μα είσαι πλούσια, αφού μένω δηλαδή στην βόρεια πτέρυγα. Κι όσο αυτός θαύμαζε, εγώ είχα πνιγεί από τα γέλια, βέβαια και όχι μόνο πλούσια, αλλά εκκεντρική πλούσια, που δεν έχει αυτοκίνητο κι ας έχει ασορτί με το διαμέρισμα γκαράζ (για τους πλούσιους εκκεντρικούς επισκέπτες), πράγμα που όταν δήλωσα σε ένα έγγραφο, ο υπεύθυνος έμεινε με ανοιχτό το στόμα, το διάβασε δύο φορές, με κοίταξε και ξεροκατάπιε, δεν έχετε αυτοκίνητο;! γιατί δεν νοείται να μην έχεις αυτοκίνητο εδώ! Όχι ότι όλοι έχουν αλλά να μένεις εδώ και να μην έχεις, πάει πολύ! Επειδή τον λυπήθηκα, μην πάει από συγκοπή πάνω στο άνθος του, δεν διευκρίνησα, ότι δεν επιθυμώ κιόλας να έχω, καλύτερα να μην λέμε περιττά πράγματα, που δεν απαιτούν εξάλλου τα τυπικά έγγραφα και ίσως έχουν άσχημες συνέπειες και για μένα, μπορεί να με πιέζανε να καθήσω ήσυχα στη σκιά μέχρι να έρθει η ψυχολογική υποστήριξη, κι εγώ βιαζόμουν να κάνω ποδήλατο στη λιακάδα!
Όπως ανεπίτρεπτον όλως είναι και το να κυκλοφορώ με τα παπούτσια χειρότερα κι από γκαραζιέρη, γιατί συχνά δεν αντιστέκομαι στον πειρασμό να φρενάρω τον πίσω τροχό με το πόδι, ούτε στις φαβέλες δεν φορούν τέτοια παπούτσια, αν δεν είναι στην τρίχα, προτιμούν ξυπόλητοι. Δεν φτάνει δε που δεν έχω αυτοκίνητο αλλά μπαίνω και στο ντράιβ θρου, όχι ιν, θρου, με το ποδήλατο και παίρνω κανονικά σειρά ανάμεσα από δέκα δώδεκα αυτοκίνητα και γελάμε με τις πωλήτριες, αλλά το συνήθισαν κι αυτό, πάει.
Υστερόγαμον: Εξάσκησα αιγυπτιακές αλχημείες για ν΄ανεβάσω τα αριστουργήματα, ο εμπνευσμένος τίτλος είναι Αιγυπτιακά μεσημέρια στην Brasilia DF, στο πρώτο είμαι εγώ και στο δεύτερο ...ο μαύρος! Όμως τον έφτιαξα άσπρο, γιατί όλοι οι μαύροι δωπέρα θέλουν να ασπρίσουν και οι άσπροι να μαυρίσουν!
%2BPra%C3%A7aTresPoderes.jpg,){kind=link}