ΠΩΣ ΤΟ ΤΡΙΒΟΥΝ ΤΟ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ

Μετά την αποτυχημένη βαφή ξέβαψα το ποδήλατο για δεύτερη φορά και έκανα αυτό που έπρεπε να είχα κάνει από την αρχή, δηλαδή να μην το βάψω καθόλου.  Χρειάστηκε βέβαια αρκετά χέρια τρίψιμο με μια σειρά γυαλόχαρτα και ατσαλόμαλλο. 

Το άφησα ένα 24ωρο να καταλαγιάσει το μπαρουτοκάπνισμα του αλουμινίου και να στεγνώσουν μέσα οι σωλήνες.  Αλοιφή ίσως το περάσω μελλοντικά. Εσωτερικά εφάπτεται με σίδερο στην τριβή, δύο πλακέτες στις υποδοχές για τα παγούρια και στα ποτήρια του λαιμού. Στο λαιμό παρατήρησα στην εξωτερική επιφάνεια περιορισμένη οξείδωση τύπου ανεμοβλογιάς.  Σ΄αυτά τα σημεία ψέκασα λίγο αντισκωριακό. 

Ακολούθησε το μηχανικό μέρος.  Την δική του στραβωμένη, κολλημένη και βαριά ανάρτηση έχω αντικαταστήσει με ένα ατσάλινο πιρούνι από παράλληλο μοντέλο της ίδιας εποχής.  Αυτό πρέπει νά ΄ναι του ΄96.

 Το πρόβλημα της αλλαγής από cantilever σε v-brakes το αντιμετώπισα προς το παρόν κονταίνοντας όσο γίνεται τις διαδρομές των καλωδίων, χαλαρώνοντας τις ντίζες και σφίγγοντας τις μανέτες.

Το δεύτερο βασικό πρόβλημα είναι ο πίσω τροχός.  Μπούκωσα το κέντρο αγνό παχύ γράσο να με βγάλει μέχρι να δω τί θα χρειαστεί γιατί ο αριστερός κώνος μου φαίνεται λίγο στραβός, οπότε μάλλον σύντομα θ΄αρχίσει να τζογάρει και θα υπάρξει μια σειρά από περιφερειακές αρνητικές συνέπειες.

Στα γρανάζια κατάργησα τον μικρό δίσκο μπροστά χωρίς να τον βγάλω και λειτουργώ τον μεγάλο και τον μεσαίο.  Για την ώρα έχω κρατήσει τα μπαλονάτα λάστιχα αν και από το αριστερό ψαλίδι απέχει μια τρίχα.  Τέλος έστησα το μοντελίνιου για μια πρώτη αποκλειστική φωτογράφιση.

Υστερόγαμον:  Η ανάρτηση ήταν μια ευγενική προσφορά του Condominio Bikes και της Garden Park Tools Ltd.

ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΒΑΨΩ ΜΑΥΡΑ!

Βαφής ποδηλάτου θεωρία.

Το ποδήλατο, που ήθελα να βάψω, είναι ένα παλιό αλουμίνιο. Το είχα στήσει, κυκλοφορήσει να το δοκιμάσω και αφού έμεινα ικανοποιημένη, σκέφτηκα, δεν το λύνω μια, να του ρίξω ένα φρεσκάρισμα, γιατί έμοιαζε σαν να το' χε φτύσει ζακαρέ;

δεν ήμουν εγώ!  via

Αλουμίνιο, η αλήθεια, δεν είχα βάψει ποτέ αλλά η αισιόδοξή μου φύση δεν υπολογίζει τέτοιες λεπτομέρειες.  Ηλεκτροστατική εδώ γύρω για ποδήλατα δεν βρίσκεται, το είχα ψάξει παλιότερα, όλοι κάνουν απλές βαφές, το πολύ κανένα φούρνο.  Τζαμά για αμμοβολή ή  για τρίψιμο με τροχό έβρισκα, κι αυτό στην περίπτωση που το άφηνα σκέτο αλουμίνιο καλά γυαλισμένο, όμως ήθελα να το βάψω κόκκινο, το οποίο ήταν και το πρώτο δικό του χρώμα. 

Πήγα λοιπόν σ΄ένα κατάστημα, όπου έχω ψωνίσει πολλές φορές χρώματα και είχα ρωτήσει αν έχουν και βαφές αυτοκινήτου, εξηγώντας τί θέλω, είχαν απαντήσει καταφατικά και να πάω μια μέρα να φτιάξουμε το χρώμα. Φαίνεται ήμουν άτυχη γιατί πήγα απογευματάκι, δεν ήταν οι πρωινοί, και ο συγκεκριμένος μού έδωσε σπρέι ακρυλικό αλλά προφανώς υδατοδιαλυτό, το οποίο είναι μια μάρκα καινούργια, και είχα την τιμή να την δοκιμάσω από τους πρώτους.

Είχα κάποιες αμφιβολίες αλλά στις ενδείξεις είχε και ποδήλατα, έλεγε ακρυλικό για μετάλλα και ειδικά αλουμίνιο, επίσης πήρα το δικό του αστάρι.  Ήξερα ότι οι ερασιτεχνικές βαφές με σπρέι δεν βγαίνουν τέλειες και δεν κρατάνε πολύ ακόμη και με βερνίκι. Ούτε είχα ιδιαίτερες απαιτήσεις στην απόχρωση, ένα ντοματί  με κάλυπτε. Όμως το αποτέλεσμα είναι από κάθε άποψη επιεικώς άθλιο.

Δεν έχει στεγνώσει σε πολλά σημεία εδώ και δέκα μέρες, ενώ το είχα τοποθετήσει μελετημένα, ξηρά, ευάερα και ευήλια αλλά όχι εκτεθειμένο.  Αλλού έχει κάνει ραγάδες κι αλλού φαίνεται σαν ελαφρόπετρα. Στην αρχή υπέθεσα ότι δεν έφτασαν οι τρεις ώρες που έλεγαν οι οδηγίες για να στεγνώσει καλά το αστάρι, και πέταξε το χρώμα. 

Τελικά διαπίστωσα ότι το αστάρι και το μαύρο χρώμα άπλωναν καλά και στέγνωναν γρήγορα, όμως τα άλλα χρώματα και συγκεκριμένα το κόκκινο ήταν αδύναμα. Κοίταξα τα συστατικά στα μπουκάλια και είδα ότι η βάση, το μαύρο και το γκρι έχουν σιλικόνη, τα άλλα χρώματα της ίδιας σειράς όχι.  Γι΄ αυτό τα κομμάτια που έβαψα με το μαύρο σπρέι στέγνωσαν αμέσως, κι όχι όπως νόμιζα, επειδή δεν είχα βάλει αστάρι σ΄αυτά. Επιπλέον, στο ατσάλι έπιανε καλά η βαφή αυτή, χωρίς τρεξίματα, στο αλουμίνιο μέτρια. 

Δηλαδή αν έβαφα το ποδήλατο όλο κατάμαυρο με ή χωρίς βάση θα είχα αρκετά καλό αποτέλεσμα.  Επιβεβαιώθηκε και η υποψία μου, γιατί αρκετά ποδήλατα κυκλοφορούν βαμμένα με μαύρο ή γκρι στις ενώσεις και τα ψαλίδια και μόνο ένα κομμάτι στους τρεις σωλήνες με κάποιο χρώμα κι αυτό σπάνια.

Τώρα καλύτερα να το γδύσω πάλι τελείως με διαβρωτικό και τρίψιμο και να το βάψω με σωστής ποιότητας χρώμα.  Αυτό θα εξαρτηθεί από το αν μπορούν να μού φτιάξουν σε χρωματοπωλείο το συγκεκριμένο σπρέι. 

Στο μεταξύ, προχθές, όταν ακόμα ήλπιζα ότι μπορώ να το αφήσω έτσι, το είχα στηρίξει στο παράθυρο, μήπως στεγνώσουν τα ψαλίδια επιτέλους, ξεσπάει μια ξαφνική μπόρα, ενώ είναι εποχή της ξηρασίας, και βρίσκω ένα μαξιλάρι μουλιασμένο, ένα βιβλίο να κολυμπάει, και το ποδήλατο να στάζει μέσα σε μια λίμνη!

Υστερόγαμον:  Χρώμα, αρκετά με την μαυρίλα (και τις 107 βαρετές αποχρώσεις του ποντικί)!

ΣΤΕΓΝΩΝΕΙ

Η λιαστή ντομάτα για να γίνει, χρειάζεται, λέει, πέντε μέρες.

via

Ο Σίμος ο Δ΄ μοιάζει πασαλειμμένος με πελτέ κι έχει τον αστέγνωτο ολόκληρα έξι ατέλειωτα εικοσιτετράωρα. Πότε θα στεγνώσει; Τον Αύγουστοοοο;

Με έχει πιάσει φαγούρα να τον δέσω, αλλά το μόνο που κατάφερα είναι να τον γεμίσω δαχτυλιές. 'Εχει ακόμη υγρή μπογιά κι ας τον χτυπάει ο ήλιος κι ας έχουμε εποχή ξηρασίας, που στεγνώνουν όλα σε χρόνο dt. 

Περιμένω...

Περιμένω...

Στεγνώνει...
Στεγνώνει...
Στ...